grade

Koning Boudewijn incognito


Edward Weenen, geboren en getogen te Hakendover, sprak toen met hem. Edward was toen reeds gepensioneerd maar hij werkte nog bij boer Emanuel Dierickx (toen hoek Oude Heerweg - Putstraat). Met deze laatste had hij  de volgende afspraak gemaakt: hij mocht diens paarden en kar gebruiken als hij een deel van Dierickx' gronden bewerkte.

Zo was Edward op een zomerse dag met kar en paarden op de Ezemaalse berg. Net toen hij wou huiswaarts keren, stopte er een zware zwarte auto met chauffeur en achterin een jongeheer. De chauffeur stapte uit en vroeg of "Meneer hem mocht fotograferen". Edward vroeg zonder blikken of blozen: "Jawel, maar wie is die heer?" "Dat mag ik niet zeggen voor de foto's genomen zijn," reageerde de chauffeur. Edward gaf ietwat nieuwsgierig zijn toestemming. Daarop stapte de onbekende man die een appel aan het eten was,  uit. Hij vroeg of Edward wist wie hij was maar deze zei van neen. De man nam nu zijn zonnebril af en stelde nogmaals dezelfde vraag. Weenen begon te twijfelen maar durfde niet te vragen of de man misschien wel koning Boudewijn was. De jongeman gaf Weenen nu een vriendelijke klop op de schouders en zei: "Wel, ik ben koning Boudewijn!" Edward zei later tegen zijn familieleden: "Toen dacht ik dat ik door de grond zakte!" Sinds die koninklijke schouderklop vertelde hij al schertsend dat zijn schouder sindsdien gezakt was.

De koning vroeg of Edward een stuk appel wou waarop deze: "nee dank u, ik heb er zelf altijd op zak!" De koning reageerde: "Die kunne nog beter zijn dan de mijne." Edward herstelde van zijn schrik en antwoordde: "Ja, deze zijn onbesproeid." De koning vond dit antwoord wel amusant en vroeg nogmaals of hij de paarden met kar en voerder Edward erop mocht fotograferen.

"ja maar Sire, mag ik u iets vragen? Als die foto's klaar zijn, krijg ik er dan één?" De koning reageerde positief, liet zijn chauffeur het adres noteren en beloofde zo spoedig mogelijk een foto te zullen opsturen. Hierop nam de koning een foto, groette al schertsend op militaire wijze en zei tot slot: "Nu ben ik weg, mijn chauffeur wacht en we zouden in Laar willen eten!" Hierop stapte de koning in de auto en liet Edward en Hakendover achter zich.

In Laar was de koning te gast bij een boerengezin met zeven kinderen. Ook deze mensen wisten niet dat de koning aan hun tafel zat. Toen de boerin de spelende en lachende kinderen beval stil te zijn, zoude koning (een grote kindervriend) gezegd hebben: "Laat ze spelen." Toen hij zich ook hier bekendmaakte, moet de ganse familie danig geschrokken zijn.

Zo ziet men dat weinig mensen een "nationaal" figuur als koning Boudewijn herkenden in een tijd zonder TV en met enkele slechte krantenfoto's. Ook blijkt dat de betreurde koning Boudewijn een man was die zich graag zonder protocol met eenvoudige mensen ophield. Tijdens deze ontmoeting met mijn overgrootvader droeg hij zelfs rubberlaarzen. Ongeveer twee weken na het voorval kreeg Edward de foto met een korte brief erbij toegestuurd. Voor hem is dit de ontmoeting van zjn leven geweest. Hij was er trots op door de koning "getrokken" te zijn en heeft dit verhaal dikwijls verteld aan familie en vrienden.

De geschiedenis van het dorp...

Unsplashed background img 2

Facebook