Ik koos dit project en deze kunstenaar, omdat het dicht aansluit bij bepaalde onderwerpen en werkwijzen waar ik gebruik van maak in mijn eigen praktijk. Vooral de combinatie van ironie en provocatie spreekt mij aan. Schlingensief gebruikt geen brave of veilige vorm van kunst, maar kiest bewust voor confrontatie. Hij maakt het publiek ongemakkelijk, waardoor mensen verplicht worden om na te denken over hun eigen mening en gedrag. Dat vind ik interessant, omdat kunst volgens mij niet alleen mooi of esthetisch moet zijn, maar ook vragen mag oproepen. Ook de manier waarop hij maatschappelijke thema’s zichtbaar maakt, sluit aan bij mijn persoonlijke interesses. Thema’s zoals uitsluiting, angst, manipulatie door media en politieke macht zijn vandaag nog altijd actueel. Door deze onderwerpen op een extreme manier te tonen, maakt hij duidelijk hoe absurd en hard bepaalde maatschappelijke systemen kunnen zijn. Daarnaast vind ik het sterk dat zijn werk vaak de grens opzoekt tussen kunst, theater, activisme en realiteit. Bij Please love Austria wordt het publiek zelf onderdeel van het kunstwerk. De toeschouwers kijken niet alleen, maar nemen ook deel aan het systeem waar kritiek op wordt gegeven. Dat maakt het werk krachtig, omdat het publiek niet buiten de situatie kan blijven staan. Ik vind Schlingensief daarom een interessante kunstenaar, omdat hij kunst gebruikt als middel om mensen wakker te schudden. Zijn werk toont dat kunst niet altijd comfortabel hoeft te zijn. Soms moet kunst juist schuren, choqueren of verwarring veroorzaken om een maatschappelijk probleem duidelijk te maken.